Kan banguing buyong si Amatesa

Mga gapo sana an mga bitoon,

Nata ko sinda papadabaon?

Simbag mo sakuya sa pagbasa ko nin Neruda.

 

Rumdom ko an saimong mga taramon

Kan pigsalbar ka nin parong nin Ginebra,

Rumdom ko an saimong pandok

Kun sain nadangog ko an hukol nin dagat,

Tamuyaw nin alimagyo na piglamos an sakuyang puso

Sa banguing saimong namamate na ika sana,

Ika sana saimong buhay,

May mga kaiba ka sa pagtagay,

Pero saimong pag-uli, paglaog sa kwarto, aram mo ika sana.

 

Iyo,

Kaya mo pa an gabat nin saimong payo,

Diresto pa an lakaw nin saimong mga bitis,

Nakakahuron mo pa an liwanag hali sa mga dyipni,

Pero dai pwedeng dai ka magtangad sa mga kagayunan sa diklom,

Dai pwede,

Ta duman ka hali,

Kita,

Aram ta an.

Serbesa

An dagat ginibo

Mong kutson

Kan banguing bulkan ako;

Sarong pulang asupreng hukol sakuyang luha

Na muyang kaunon an itom,

An gabos na itom na puso, muya kong… ugh!

 

Salamat na sana

Sa istaran…

Maugma na kaya ako digdi sa baybay;

Sarong sementadong langit,

Pero salamat pa man giraray…

 

Dai ko na aram kun pano ako nakauli…

Kaya,

 

Pigtigsik taka serbesa,

Ta tinawan mo akong harong,

Payong libong hah!

Buda mga matang sa dumog latong.