Pwedeng sarong aldaw,
Magrebelde an sakuyang isip,
Gadanon kaini an sakuyang puso,
Sa dagit tumimak…
An sakuyang mga kamot, pula, malansa,
Dugo an kolor nin kurab nin tigbabayong hapon
Na naghahapot kun nata dai ko nakontrol an sakuyang alimantak...
Garo may piggigibong pelikula, pighihiling ako nin mga tawo,
Mantang pigbubutong nin mga pulis paduman saindang awto,
Pwede.
Sarong aldaw pwedeng
Dai na ako magsurat ki rawitdawit,
Magpapabakal na sana ako ki badil arog ni Rimbaud...
Maduman man ako sa
Peregrinasyon sa mga banal na herenggilya,
Ibabalangibog na sana an pag-uli nin sakuyang lawas.
Pwedeng tatuan ko ki biyoleta
An abaga buda daghan nin sakuyang agom
Na pigpangako ko sa langit na ikagagadan ko kun sakuyang gigibuhon,
Pwedeng pagkamata an sakuyang dila, tulak, bulsa,
An mga inot kong iisipon,
Pwedeng dai na akong ibang kabisto maliban sa sadiri ko.
Sarong aldaw pwede man
Na magpakalbo ako,
Mag-istar sa bulod,
Suysuyon an dalan ni Samuel,
Buligon an mga pigdara ni Kristo,
Pwede.
